نظریه تغییرات فرهنگی در ایران

^{نوشته دکتر تقی آزاد ارمکی}

^{جامعه‌شناسی فرهنگ از میان همه حوزه‌ها و رشته‌های جامعه‌شناسی در ایران از مشکلات بیشتری برخوردار است، زیرا بسیاری از افراد و گروه‌های اجتماعی بر این باورند که فرهنگ موضوعی است قابل دست یافتنی و فهمیدنی. در نتیجه امکان داوری و درک آسان آن وجود دارد. در حالی که حضور بسیاری از افراد و گروه‌های اجتماعی و سیاسی در این حوزه زمینه‌ساز حداقل آشوب در تعریف و تحویل آن به دیگر پدیده‌هاست. این در حالی است که شناخت فرهنگ در مقایسه با دیگر پدیده‌ها نیاز به حضور و دقت و تجربه بیشتری دارد.}

^{مؤلف در پیشگفتار اثر حاضر می‌نویسد: «در طول بیش از دو دهه آموزش و تحقیق در حوزه جامعه‌شناسی فرهنگ، تا حدودی با مشکلات و مسائل این حوزه آشنا شده‌ام. دامنه مشکلات این حوزه از تعریف، تعیین قلمرو، مصادیق، کنشگران، تغییرات تا عدم شناخت نتایج آن است. متن حاضر با توجه و تمرکز بر مشکلاتی که در این حوزه می‌شناسم، تهیه شده است. به همین دلیل، بیشترین منابع مورد استفاده تحقیقات و مطالعات انجام شده در حوزه فرهنگ معاصر می‌باشد. ضمناً تلاش شده است تا راه‌های برون رفت از این مشکلات نیز مورد توجه قرار گیرد. برای گذر کردن از این وضعیت نابسامان در حوزه فرهنگ نیازمند طرح دیدگاهی هستیم که ضمن این که قدرت توصیف و تبیین کافی در مورد تحولات اجتماعی و فرهنگی در ایران را داشته باشد، به جای ارائه تعاریف و طرح تاریخ شکل‌گیری و تحول این علم در جهان و ایران، فهم پدیده‌های فرهنگی ممکن شود. در نتیجه بر اساس این نیاز با مرکزیت بخشیدن به فهم شرایط و عوامل تغییرات فرهنگی در ایران، ضمن سنخ‌شناسی کارگزاران فرهنگ، به توضیح اشکال گوناگون تغییرات فرهنگی و نتایج آن، با ارجاع به واقعیت‌های فرهنگی در ایران دوره معاصر پرداخته‌ایم.»}

111763